هارمونیکا به قلم مرجان فریدی
پارت چهل و هفتم :
خیره نگاهش کردم.
در پس‌زمینه‌ی چهره‌ی سرد و خاموشش، دشتی پر از لوندر می‌دیدم.
دشتی پر از گل، پر از حس زندگی. با بغض، به چشمانش خیره شدم.
چیزی در نگاهش بود که به‌راحتی نمی‌شد درکش کرد.
چیزی شبیه بغضی ترک‌خورده، شبیه شیشه‌ی عمری شکسته؛
شبیه آخرین نگاه، شبیه ناره ، پیش از ناپدیدشدنش.
کاش می‌توانستم تک‌تک حرف‌های ناگفته‌اش را بفهمم.
یک قدم به‌سویش برداشتم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
دنیز؛
4روحان بمیرم برات اخهه واسه همین بهش میگه نفرین من وای
۱۰ ماه پیشReyhane
2آخ پسر قشنگم.. چقدر از این درد خسته ای:)
۱۲ ماه پیشدنیز
1این دیگه جدا یه نفرین شومه!
۱ سال پیشسحر
2عزیزه دلمممم
۲ سال پیششبنم
16چرا با اینکه فهیمدم پسرم قاتله بازم ازش خوشم میاد؟؟؟ تازههه بیشتر خوشم میاد ازشششش شاید چون میدونم عذاب وجدان داره و حداقله هنوز احساساتش وجود دارن:)
۲ سال پیشFifi
0آخیییی الهییییی 🥺🥺
۲ سال پیشاسما
0مرجان همش داری معمایی می نویسی توقعات مارو از رمانهای معمایی رو فیلم های جنایی بردی بالا 😍😍😍😍
۲ سال پیشMw.
0ایی خودااا من قربونتون برمم🥺🤧
۲ سال پیشفاطی
0اخییییی گل گلی های من🥺😭💔
۲ سال پیشTanaz
1نانای نای بخورمتون اخههه بنفش های کوچولو
۲ سال پیشHelia
0آخی چه دردی می کشی 🥲
۲ سال پیشفاطمه
0آخ گلبم🥺
۲ سال پیشمه
0مرجان چندین ساله دنبالت میکنم خیلی دلم میخاد بدونم ببینم با چشمای خودم همچین عشقی و تو زندگیم ک دلم بلرزه گاهی میگفتم عشق وجود نداره ولی با خوندن تک تک اثر هات من فهمیدم عشق هنوز جریان داره
۲ سال پیشفریماه
0وقتی می دونی نباید دل ببندی ولی افسار دلت دست خودت نیست چه داستان اشنایی
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
....
0خب، حس می کنم اینکه می گه من معشوقم و کشتم زندگی همه رو نابود کردم و... درواقع بزرگنمایی های خودش از سر عذاب وجدانه یعنی حس می کنم واقعا کاری نکرده یا اگه کرده به این شدتی که می گه بد نیست..