پارت نود و هشتم :

حالا خودم حتى عاریه‌اى هم نبودم. حتی وجود هم نداشتم!
نگاهى به ساعت مى‌کنم. تازه سرشب است. اگر مثل فیلم «کلیک» کنترلى توى دستم بود، زمان را آن‌قدر جلو مى‌بردم تا نیمه‌شب برسد و دوتایى با نیکان توى خانه باشیم.
توى نشیمن به عمران که نمازش را تمام کرده و نشسته به تماشاى تلوزیون سلام مى‌کنم و به سمت پذیرایى مى‌روم.
ــ نگارخانم!
به‌طرفش برمى‌گردم. عمران جلوتر مى‌آید. با نگا

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • راز

    0

    اوووه خسرو خان وارد میشود

    ۱ سال پیش
  • اسرا

    0

    اوه چی شدبیچاره کسی مقصرندونش🙏

    ۱ سال پیش
  • ماهرخ

    0

    چه خوب شد اومد . خداقوت

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    0

    چه قاراشمیشی شد

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️