اقبال به قلم مریم السادات نیکنام
پارت صد و سیزده :
و چی از این بهتر؟ برای همان حرف کلفت زن هایی که از سر بیکاری عزت و آبرو قربانی می کردند و نادانسته عده ای را به مسلخ می کشیدند. مثل ماه صنم. مثل خرم. و مثل تمام زن هایی که بی رحمانه زیر تیغ نادانی بعضی ذبح شده و زنده زنده جان داده بودند.
دوماه بعد.
نزدیک ظهر بود و ماه صنم همچنان با دستمال گلدوزی داخل دستش سر و کله میزد. ساعتی بود که کنج اتاق، خودش را سرگرم کرده بود و از تنهایی ب
لطفا صبر کنید...
