ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجم :
-هنوز زوده واسه اینکه این حرفو بزنی بیا.
بعد این حرفش شروع به دویدن کرد.
مسافت طولانی رو دویدیم تا اینکه به یه کوچه ی خلوت و بن بست رسیدیم.
با تعجب گفتم:
-اینجا که بن بسته.
کوله من و خودش رو بهم داد و گفت:
-یه لحظه صبرکن.
به طرف ماشینایی که پارک شده بود رفت و ریموت ماشینو زد که چراغ های یکی ماشینا روشن خاموش شد.
نگاهم کرد که به طرفش رفتم و گفتم:
-ماشین کیه؟
لطفا صبر کنید...
