قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و چهارده :
سریع پیاده شدم.
خودم درد داشتم، نمیخواستم خاتون هم چنین درد بکشد.
انقدر گریه کرده بود که چشم هایش کاملا قرمز شده بود.
_چی شد؟ ارباب پیداش کردی؟
ترسیده میپرسید..
انگار خبر داشت چکاوک نیست ولی باور نمیکرد.
چکاوک نبود.!
رفته بود تا یادم بیاید خاتون هم چقدر وابسته اش شده!
صدای گریه ی خاتون بلند شده بود.
با جیغ و داد و زجه روی صورتش چنگ انداخت.. درد دلش را خ
لطفا صبر کنید...
