بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و شانزده :
گرد و خاکِ اطراف و شلوغی سرصبح بازار، همراه خوبی برای باشو نبود. چشم‌های بیمارش از غبار، آب افتاد. این‌طرف و آن‌طرف دنبال یک آشنا می‌چرخید. کسی که در مرکز نگاهش نمی‌ننشست:
-شما آقای رضوی رو ندیدی بابا‌جان؟
پسربچه‌ای ۱۵، ۱۶ ساله که دست به چهارچرخی بی‌سقف و دیوار داشت، ایستاد و به باشو نگاه کرد:
-اسم کوچیکش چیه حاجی؟
-آقا داود.
-داودی رو می‌گی؟
-نه پسرم. فا
لطفا صبر کنید...
