بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و پانزده :
با دیدن پیرمردی که از درِ قنادی داخل آمد، از پای صندوق بلند شد:
-مصطفی بیا برو آشپزخونه ببین سفارشا ساعت ۴ آماده‌اس!
کارگر قنادی "چشم"ی گفت و راه سمت راست خود کج کرد. مرد، انگار می‌خواست با بلند کردن صدایش، حواس پیرمرد را سمت خود جلب کند. همان هم شد. سر باشو طرفش چرخید. با دیدن صاحب مغازه‌ی بزرگ، عطر شیرینی‌های رنگارنگ از توی سرش پرید و سمتش رفت:
-سلام آقای رضوی! روزگارتون به شه
لطفا صبر کنید...
