بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و هفده :
-پسرتو که باختی. می‌خوای دخترتم که بزرگ می‌شه از اسمت فرار کنه؟
-چی می‌دونی از زندگی درب و داغون من پیرمرد؟
به چشمان نیمه‌خمار و آب افتاده‌ی داود خیره شد. معصوم هم بلد بود بشود وقتی از تک و تا می‌افتاد:
-من دارم زندگی الان‌تو می‌بینم. چکار دارم چی بودی. شاه بودی یا وزیر؟ مهم اینه الان دستت سمت خلق‌الله‌س اونم واسه یه کام دود.
داود پوزخندی زد و سری جنباند:
-همون! اوم
لطفا صبر کنید...
