پارت شصت و نهم :
با همان سکوت و آرامش ، آبیگور را در آغوش گرفتم. بدنش را به سینه‌ام فشردم. استخوان‌هایش را حس می‌کردم. دیگر آن گربه‌ی بازیگوش و پرانرژی نبود. فقط یک جسم بی‌جان بود.
بوی خاک و خون، بینی‌ام را پر کرد. بوی مرگ. بویی که تا ابد در خاطرم خواهد ماند. لب‌هایم را روی پیشانی‌اش گذاشتم و بوسیدم. سرد بود، مثل سنگ قبر.
با احتیاط او را بلند کردم و به سمت حیاط پشتی رفتم. پاهایم می‌لرزیدند و حس می
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
پانیسا
0دیگه چرا آبی نیست دلم تنگ شده برای آبی بودن و آیریس