پارت شصت و هشتم :
آبیگور صداهای آرامی از خودش در می‌آورد و گاهی دست‌های کوچکش را دراز می‌کرد تا صورتم را لمس کند. لبخندی با چشمان بسته روی لب‌هایم نقش بست. کف دست‌هایش را روی لب‌هایم گذاشته بود و من با عشق، آن انگشتان کوچک و پنبه‌ای‌اش را می‌بوسیدم. پسرم، آبیگور، با وجود چهره‌ی سیاهش که شاید برای بقیه ترسناک بود، برای من کیوت‌ترین موجود دنیا بود.
غرق در دنیای او بودم، در وجودی که مرا از فکر نبود
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Nina
0وااااییی الاهی بمیرم آبیگوررر😭💔
۸ ماه پیشترنم
0وااای نه برا گربه گریه نکرده بودم که کردم😭😭خیلی مظلوم بود آخه چرااااا
۹ ماه پیشفاطمه ❤️
0هر چند که از گربه ها میترسم🥴 ولی اکوا نسبت بهش احساسات لطیفی داشت، عزیزم نچ ناراحت شدم براش
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
آره ، خیلی دوستش داشتم و از دستش دادم ، به هرحال اون همیشه تو قلبم می‌مونه ...الان یه گربه جدید دارم ، اسمشم تیتاپه
۱ سال پیشفاطمه ❤️
0عزیزم 😘 از این گربه خپلا😅😂
۱ سال پیشفاطی
0و چه وقتهایی که چزی فدای کسی میشود غم انگیر و ناراحت کننده
۱ سال پیشالهام
0آبیگور گربست؟؟؟ آوینی چیه؟؟
۲ سال پیشکالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
آره عزیزم. آوینی موجود خیالی تو ذهن آکواست مثل یه روح تو اتاقشه.
۲ سال پیشاسمان
1ابیگور کیوت و نازز (بغض کردم.. هق..)الهیی با اینکه قبلا میدونستم الان که دارم ازینجا میخونم بازم قلبم به درد میاد
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پانیسا
0الهی آبیگور 😭😭