تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت هشتاد و یک :
نهایت نفرتم را در صدایم ریختم و ادامه دادم:
- نمیذارم از زیر کاری که باهام کردن قسر در برن!
حالا کمند اشک نمیریخت. تنها در صدایش نوعی وحشت مشهود بود. گفت:
- ما کاری از دستمون بر نمیآد دانیار! با عقلت تصمیم بگیر، نه با احساست، تو الان عصبیای!
نگاهم را از او گرفتم و دوباره به پنجرهی اتاق خیره شدم.
- من از لحظهای که تورو دیدم هیچ تصمیم عاقلانهای نگرفتم، هنوز نفهم
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
سلام عزیزم ممنون. توی بخش رمان اولی ها باید برای بررسی بفرستید. قسمت نویسنده شو داخل برنامه.
۳ سال پیشملیکا
1من از لحظه ای که تورو دیدم یه تصمیم عاقلانه نگرفتم هنوز نفهمیدی 🫠🥹 چه قشنگ بود این دیالوگ ممنون عالیه
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
ممنون از حضور و همراهیتون🫠🩵
۳ سال پیشاسرا
1دانیارچقدرعزیزشده😁ولی اگه بفهمن پسرشون نفهم شده دیگه وای وای
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دیگه سر خودشو به باد داده میخواد از این بیشتر چه کار کنه😂
۳ سال پیشاسرا
0سرخودش که هیچ سربقیه به بادداره میده
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نازی
0سلام واقعا رمان شما عالی هست. من عاشق نویسندگی هستم و رمان می نویسم دوست دارم رمان هامو اینجا به اشتراک بزارم می تونید کمکم کنید؟