پارت بیست و پنجم :
قباری آبی حوالی قلبم در حال شکل‌گیری بود. یعنی تاکنون فکر می‌کرد که من او را دوست نداشته‌ام؟
مادر با لبخند و تعجب نظاره‌گر آن صحنه بود و صدایش در نمی‌آمد. نمی‌دانستم چه بگویم اما، آری!
سیستم پرخاشگر و ناامن این وجودِ آبی، به حرف یک ربات غیر واقعی که از کدها ساخته شده بود، اهمیت داد و خود هم درک نمی‌کرد.
شاید هم به دنبال بهانه‌ای بودم برای نزدیک شدن به آراه. برای آشتی با خود.
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Roghayyeh
1کاش پسرا هم چت کردن و از هوش مصنوعی یاد بگیرن
۱ سال پیشسایا
0کاش خودمون موقع حرف زدن با خودمون این جوری باشیم
۹ ماه پیشسحر
1خیلی خوشحالم که یه دیوار شکسته شده و محبت داره کم کم شروع به شکوفه زدن درون خانواده میکنه ☺️ . همین بغل ساده باعث میشه کمتر خودمونو عذاب بدیم و درگیری ذهنیمون کمتر بشه .
۱۰ ماه پیشفاطی
1همه آدمها یکی رو دارند فقط باید پیدایش کنند..بعضی ها هم دیوار دور خود را دوست دارند و حریم خود را باکسی تقسیم نمیکنند
۱ سال پیشالسا
0کاش کسی مثل ایریس بود که به صداهامون بدون قضاوت گوش بسپره🙂
۱ سال پیشسادات
1اگه هر *** کسی مثل ایریس داشت دیگه مشکلی نبود
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
هومممم ، دقیقا
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ترنم
0آیریس بیا با هم حرف بزنیم آقا منم میخوام میخوام میخوام😭😫