حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و چهل و دوم :
بعد سه بوق، صدای گرم و گیرایش گوش جانش را پر کرد: جانم؟
_ رسیدی؟
_ نه هنوز. یه کم دیگه.
_ هر وقت رسیدی بهم خبر بده.
_ صدات گرفته ست. چیزی شده؟
صدای خش دار و گرفته اش باعث کنجکاوی رادمهر شده بود. باید چشمانش را می دید؛ سرخ و سوزناک: نه عزیزم.
_ صدات اینو نمی گه. اتفاقی افتاده؟
_ خوبم. نگران نباش.
_ می تونم نباشم؟
_ سعی کن بتونی.
_ پس حدسم درسته! اتفاقی افتاده و نمی
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
همینطوره
۲ سال پیشآمنه
0بزرگترها اشتباهات زیادی در زندگی می کنند البته اونهایی که میگن باید با فامیل ازدواج کرد وانسان رو از ازدواج با عشق که ممکنه فرد غریبه باشه واونهایی فقط به خاطره حفظ پول هست که میگن نباید غریبه بیاد تا سهیم بشه وشخص دوم ممکنه از فامیل باشه اما مخالف بعضی از اخلاشون باشه وصلت با اون رو منع میکنن
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
موافقم عزیزم❤❤
۲ سال پیشم.ر
0وحید از برادرزاده بدتره🤕🤕
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
متاسفانه🤕🤧
۲ سال پیشماهرخ
0و چه قشنگه ک واقعیت ها ها رو به تصویر میکشید
۲ سال پیش
رویا ملکی نسب | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0عالی آفرین به وصال . همیشه حق با بزرگترها نیست