ساریژ به قلم اکرم رشیدی (آناهیل)
پارت هشتاد و سوم :
لبخندش را در یک نیمنگاه به او رساند و با دست آزادش موهای پریشان شدهی جلوی سرش را کمی سروسامان داد:
_ بعدش زندگیمون بدتر و بدتر شد، من غرق در سوگواری و پر از خشم بودم، میخواستم ببینمش، دلتنگ بودم، میخواستم یچیزی بهم بگه آروم شم، خونه جایی برای موندن نداشت، قایمکی میرفتم انباری مغازهی عموم و ساعتها به یه نقطه خیره میشدم تااینکه یه روز بالاخره برای سرکشی به خوÙ

لطفا صبر کنید...

اسرا
1روجایی که اشتباهی وارددنیایی دیگه میشه وپدرش چطورتوکمارفته🤔🙏