پارت شصت و نهم :
لحظاتی از خداحافظی پریدخت می‌گذشت و نسیم و سپهر تنها بودند؛ هر کدام منتظر بود تا دیگری لب باز کند.
نسیم نگاهی به سپهر انداخت؛ اخم‌آلود و ناراحت به نظر می‌رسید. اصلا آن سپهر چند لحظه‌ی قبل نبود که مدام می‌گفت و می‌خندید.
- نمی‌خوای حرف بزنی؟
بی‌آن که نگاهش کند، حین رانندگی پرسید:« چی بگم؟»
- دو روزه جواب تلفنم رو نمیدی؛ باهام قهری. اینکه بی‌خبر اومدم شرکت اشتباه بو
لطفا صبر کنید...
میم
1طفلک بهزاد فداکار،عسل بالاخره ندیدش قبل رفتن 🥺😭