پارت پنجاه و هفتم :

باباى امیرمحمد توى همچین مواقعى سربرمى‌گرداند؛ نگاهى به زنش مى‌کرد و مى‌گفت: چیزیت نمی‌شه؛ نترس!
انگار مى‌خواست بگوید: بادمجان بم آفت ندارد!
حسین همان یک نگاه را هم نمى‌کرد. حسین جز خودش و پسرهایش به هیچ‌کس دیگرى توى دنیا بها نمى‌داد حتى به شیدا و لمس این حقیقت باوجود کم‌سن‌وسال بودن شیدا، همیشه اندوهگینم مى‌کرد.
امیرمحمد نسبت به برادر و پدرش مهربان‌تر بود، باا‌ینکÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    مینوچرااینطوربانگاررفتارمیکردنسبت بهش بی عاطفه بودمگه اینکه ناخواسته بوده🙏🤔

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    1

    خدایا دل هیچ بچه ای اینطور از پدرو مادرش غم نداشتع باشه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️