ساریژ به قلم اکرم رشیدی (آناهیل)
پارت شصت و چهارم :
چیزی از ظهر نگذشته است، سوز و سرما برقرار است اما تیزی آفتاب از شیشهی جلوی ماشین خودنمایی میکند، صدای ژیرژیر صندلیهای ماشین و قوطی آبی که زیر صندلی افتاده سکوت را زایل میکند، روجا و دیلان هردو محو تماشای ترافیک سنگین ماشینهای کمکی هستند که به سمت روستا روانه شدهاند، دیلان خمیازهای میکشد و سکوت را میشکند:
_ باید مادرت رو راضی میکردی برگرده کمی استراحت کنه...
Ø

لطفا صبر کنید...

اسرا
1حاج رضاپدرش مگه نبوددیلان🙏🤔