پارت پنجاه :

فصل بیست و یکم
خسرو
یکى از شلف‌هاى کتابخانه را خالى مى‌کنم و به نگار مى‌گویم: می‌تونى کتابایى رو که تو این مدت می‌خرى بذارى اینجا.
ــ دیگه نمی‌خرم. امروز از دستم در رفت!
بهش لبخند مى‌زنم: به فرض محال!
دست مى‌کشد روى کتاب‌هاى دولت‌آبادى و مى‌گوید: یکى از دوستاى مینو یه دختر هم‌سن من داشت.
چشم از کتابخانه مى‌گیرد و به من نگاه مى‌کند: فکر کن، از چهارده‌سالگى دوÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zahra

    1

    نگار تمام عمرش سعی کرده به چشم مینو بیاد و این خیلی غم انگیزه برای بچه ها این حس نابود کننده ست که فکر کنن نمی تونن پدر ومادرشون رو خوشحال کنن💔💔

    ۲ سال پیش
  • Zahra

    0

    چقدر قشنگ گفت لازم نیست همیشه قوی باشی😭😭😭😭

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    2

    چقدروحشنتاک دحتربچه نبایدگریه می کردبرای مرگ پدرش وای🙏

    ۲ سال پیش
  • اکرم بانو

    2

    اینکه نگار تمام عمرش سعی کرده به چشم مینوبیادوتوجهش روجلب کنه ونتونسته،غمگینم میکنه

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️