پارت سی و پنجم :
پشت تلفن وقت نداشت و نمی‌شد همه‌چیز را با جزئیات توضیح دهد. پس گفت:
- من الان دارم می‌رم سرکار. یک و نیم_دو وقت داری حضوری صحبت کنیم؟
پروین کوتاه مکث کرد و بعد مضطرب پاسخ داد:
- آره، آره، حتماً؛ ولی آخه من تا اون موقع از نگرانی می‌میرم. حداقل بگو چی شده؟
بیرون ساختمان ایستاد. ریموت پارکینگ را فشرد و چند لحظه منتظر ماند تا کامل بسته شود. آخرین بار که همین‌طور رهایش کرده بود،
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
سارا
0و داریوشی که به درد لای جرز دیوار میخورد
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
دوستش داشتید که😅😅
۲ سال پیشسارا
0نه اتفاقا من از اول با داریوش مشکل داشتم 😂خود درگیری داره بندخدا
۲ سال پیشمریم دولتیاری | نویسنده رمان
خب خوبه😁😅
۲ سال پیشاسرا
0اوه همایون انتظارداشت کی باشه کی دیدخوب اگه همایون به پسره بگه مشخصات اونی که باهش گلاویزشدی بده چی بعدپسربه روبرونگاه کردترسیداین حرف همایون درواقع به همایون نگاه نمی کرد🙏
۲ سال پیشمریم دولتیاری | نویسنده رمان
همایون انتظار داشت آذر باشه چون قرخار بود بره مرکز پلیس نوشتم که. و اطلاعات مقتول به پسر داده شده می دونه اونی که به قتل رسیده پیرمردی نیست که باهاش دست به یخه شده و نکته دیگه که گفتید کاملا درسته، پسره ترسیده.
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
آذر
0ایششششش این داریوش کجا آخه دوست داشتنیه؟