سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و پنجاه و نهم :
گل رو همون جوری یه گوشه میز گذاشت.
یکم با مکث خیرهش شدم و نگاهی به گل انداختم.
- بیعاطفه یه ذوقی کن، یه بویی کن گل بدبخت رو! الان از غصه پژمرده میشه.
لبخند حرصی زد.
دسته گل رو برداشت و این بار با یه لبخند دندون نمای زوری، چشمهاش رو بست و گل رو بو کرد.
- وایی چه گلای خوشگلی!
با همون لحن خودش و لبخند شکل خودش گفتم: به تو رفتن.
دسته گل رو کناری گذاشت.
- اگه بفهمم ازمÙ
لطفا صبر کنید...

??♀️
1از آسمون شهرمون برکت میباره