پارت صد و سی و هفتم :

افسرده شده بودم. انگار دیگر هیچ امیدی نداشتم. هیچ چیز در قلبم احساس نمیکردم و مطمئن بودم که مارال عروس خاندان آریایی خواهد شد. هیچ کور سوی امیدی را در آغوش نداشتم.
- تموم شد؟
برگشتم و گره روسری ام را سفت تر کردم. به اتاق رفتم، باید خوب فکر می‌کردم، بلند شدم و به سمت کمد رفتم و لباس محلی مجلسی ام را بیرون کشیدم. سوگند وارد اتاق شد و در حالی کمربندی در دست داشت، لب زد:
- حاضری؟

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    0

    ضمن عرض تبریک سال نو ،پارت امروز تکرار پارت قبلی بود نویسنده جان

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    سال نو شما هم مبارک مرسی اطلاع دادی گلم❤️‍🔥🫶

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️