ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و سی و سوم :
نه، این بار مطمئن شدم که چیزی شده است. دلشوره داشتم از طرفی هم هیجان. لبخند روی لبم در تضاد با قلب بی چاره ام بود. با صدایی که میلرزید، لب زدم:
- چیزی شده؟
سری تکان داد و چشمکی تحویلم داد.
- البته.
دستی به زانوهایش کشید و چشمان کوهستانی اش را به چشمانم دوخت. کمی خیره نگاهش کردم و تازه متوجه لباس اتو کشیده و شلوار خط دارش شدم. موهایش هم مرتب بود و من این را به فال نیک گرفتم.
لطفا صبر کنید...
