بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و هفتاد و هفتم :
نگاهی به مدارک مقابلش انداخت و روی هم مرتب‌شان کرد. کاغذها را زیر دستش کمی کنار زد و به شیدانه چشم دوخت:
-مطمئنید از حرف‌هایی که شنیدید و برای من گفتید خانم شکیبایی؟ علتش بدحالی‌تون نبود؟
سرش را بالا انداخت:
-نه! خیلی درد داشتم اما کاملا متوجه بودم.
تردیدی در کلام و نگاه شیدانه ندید. سر تکان داد و "بسیار خُب"ی گفت:
-روز دادگاه‌و بهتون اطلاع می‌دم.
لطفا صبر کنید...
