پارت هفده :
با لبهاى بسته لبخند مىزنم: مشکلى نیست.
ــ مطمئنى؟
سرم را تکان مىدهم.
با صداى گریهى نیکان نگاهش بهطرف تنها اتاق طبقهى پایین مىرود.
قبلاز اینکه برگردد و برود مىگوید: هروقت احساس کردى میخواى بریم، بهم بگو، لازم نیست تا آخرش بمونیم.
خودش را با من جمع مىبندد و حالا با تکان سر ازم تایید مىخواهد و وقتى تایید مىدهم، برمىگردد و از آشپزخانه بیرون مىرود.
لطفا صبر کنید...

Zahra
0چه قدر خوبه که خسرو باهاش راحته👌