پارت سیصد و چهل و هفتم :

هرچند بعید بود این جسد مثله شده با یک جمله سرهم شود، اما من در آن لحظات حاضر بودم به هر ریسمانی چنگ بندازم تا او را دوباره سرحال ببینم. از این‌رو با بغض گلوفشرده‌ام نالیدم:
-بابا... باباجونم من گُه خوردم پاشو. بعد از این هرچی تو بگی. تو رو جون آرتمیس قسمت می‌دم بابا. بـــابـــا...
هیچ... چشم باز نکرد. نخندید... نگفت منتظر بود همین جمله را از زبانم بشنود. محض رضای خدا ذره‌ای تکان نخورد و

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!