ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و بیست و پنجم :
زیر لب عزیزمی میگویم. کاش الان در عمارت بودیم. دلم برای خلوتهای دونفرمان تنگ میشود. آهی میکشم که از دید ماهی پنهان نمیماند اما اینجا خانه ماهی است، من مهمان هستم و از همه بدتر ماهی محرم نیست.
- بین اسرا همیشه افرادی بودن که برای عراقیها خبر میآوردن. باید یه طوری صحنه رو میچیدم که فرمانده به همکاریت با ما شک نکنه.
- ولی میتونستی به من واقعیت رو بگی، نمیâ€

لطفا صبر کنید...

آسمان
2جفتشون بی گناه 😔