ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و بیست و چهارم :
نگاهی به لبهای ماهی میاندازم. از جوابهای ماهی خندهام میگیرد و سعی میکنم یک امروز بیخیال تمام زورگوییهایم شوم.
- من که هر چی پرستار و دکتر دیده بودم، بی احساس بودن، مثله ربات کار میکردن. خودمونیم یهو چشمام رو باز کردم دیدم وسط اون جهنم، که معلوم نبود زنده میمونم یا نه، برای اولین در عمرم از کنار یه زن بودن خوشحال بودم.
با صدای بلند میخندم. ماهی با نگاه Ø

لطفا صبر کنید...

آسمان
0بابا ماهی جان کوتاه بیا 😬 مرسی مهر بانو🙏