پارت چهارده :
حرفی نزد و همان‌طور که دست‌هایش را داخل جیب شلوارش گذاشته بود به سمت عقب برگشت. داریوش از روی صندلی برخاست و قدم به قدم نزدیکش شد، تا جایی که مقابلش رسید و توقف کرد. او نیز دست‌هایش را داخل جیب شلوارش گذاشت. با حالتی متکبرانه سینه سپر کرد و چشمان سبزش را به او دوخت. بر روی پیشانی‌اش چند جای زخم کهنه بود که تا روی ابرویش کشیده شده و آن را کج کرده بود. تمام سعی‌اش را می‌کرد با این آثار ضر
لطفا صبر کنید...
آذر
0نه عزیزم کله معیوب واقعا کم هوشه... اونجا میگه نمی فهمم داری چی می ***🤦 ♀️😂🤣