ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و شصت و هشتم :
- واقعیت تلخه محمد، خیلی تلخ. واقعیت رفتارت تو اردوگاه اونقدر من رو اذیت کرد که فقط دعا میکنم خدا زودتر جون من رو بگیره از شرت راحت بشم.
محمد باز به عربی چیزی میگوید.
- آقا سید رو که ببینم وکالت میدم برای برگردونن اون عمارت بهتون. ارزونی خودت.
چند لحظهای برقی از تحسین در چشمان محمد میدرخشد اما آنقدر کوتاه است که شک میکنم واقعی باشد.
-

لطفا صبر کنید...

حنانه
1ماهی چطوری این محمدو تحمل میکنه