ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت صد و چهل و یک :
ماهی
خیره به دهان محمد نگاه می‌کنم. آدمی که حسرت مادرانه‌های همسر پدرش را ندارد، چه حسرتی می‌تواند داشته باشد؟
- شبی بود که تا آخر عمر حسرت تکرار نشدنش رو خواهم داشت.
- خدا نکنه که مثله امشب اونقدر داغون باشی که نیاز باشه یکی مثله من...
حرفم را می‌خورم. یعنی چه که یکی مثل من باشد که محمد را بغل کند تا آرام شود. خودم هم از حرفی که زدم تعجب می‌کنم.
لطفا صبر کنید...
