پارت صد و نوزده :

وصال از حس نفرت در حال انفجار بود. با محبوس ساختن نفس به خود آرامش می داد. جمشید از پشت میز برخاست. نگاهش از کاسۀ نیمه سوپ به صورت اخم آلود وصال کشیده شد. این دختر در نظرش عجیب گردن کش بود. دامیار به احترام و وصال بسان اسیر رها شده از صندلی جدا شد. دیگر یارای ماندن در آن فضای خفقان آور را نداشت. تند و عجول از خانه بیرون رفت. جمشید مکدر گفت: دختره مثل حیوون چموش رام نشدنیه. به زبون خوش سر به راه

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️