پارت هشتاد و چهارم :
از فرط خشم، بهتندی نفس میزد و روی صندلی نشست. نگاهش را از چشمهای پرگلایه و خیس از اشک حنانه گرفت.
دخترک سعی داشت اشکهایش را پاک کند و دیگر گریه نکند تا مبادا حامی متوجه شود. متنفر بود از این ترس، از حامی و تمام کسانی که او را به این نقطه رسانده بودند. به جایی که نه راه پس داشت و نه پیش...
صدای آرش و حرفهایش حتی برای ثانیهای از سرش بیرون نمیرفت. مدام تکرار میشد: « هرچقدر بی
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

پرنیا
0ولی راجع ب حنا ی جورایی حق با باباشه که خود حامی اونجا بوده و از قضیه خبر داره وگرنه بقیه.....