ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت شصت و ششم :
سمت ماشین قدم برداشت که وسط راه دیگه قدم از قدم برنداشتم و کف باغ نشستم.
بالای سرم ایستاد و نگران پرسید:
_حالت خوبه؟
چشمامو خمار کردم و گفتم:
_دیگه نمی تونم رو پاهام وایسم.
کلافه دستی میون موهاش کشید.
سپس خم شد و تو یه حرکت منو بغلش گرفت و از روی زمین بلند کرد.
سرم که روی سینش قرار گرفت، حس عجیبی بهم دست داد.
آرامشی رو تجربه کردم که تا به حال ازش بی نصیب بودم!
لطفا صبر کنید...
