ماه خاکستری به قلم زهرا خزائی
پارت شصت و یک :
اونا همیشه با من یه جوری رفتار می کردن که انگار یه موجود اضافم.
انگار مدام تو دست و پاشونم.
برای همین به سفرای خارجی می فرستادنم تا سر از کاراشون در نیارم.
اما من خبر که نیستم!
با رفتار هاشون.
با سنجیدن تموم جوانب.
با مدرک هایی که دیدم، فهمیدم واقعا کارشون چیه.
حتی کار تک تک این آدما رو هم می تونم حدس بزنم.
حتما یکی ان لنگه ی بابا.
یا کمی بدتر...
خواست
لطفا صبر کنید...
