رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت شصت و ششم :
نفس عمیقی کشیدم و با سر حرف ارباب رو تایید کردم،
تا دم دم های صبح ارباب کنارم بود و بعداز اون با گفتن باید برم کنار گل نسا،اتاق رو ترک کرده بود..
امشب بعد از مدت ها آرامش رو احساس کردم. فردا صبح باید با ارباب راهی شهر میشدیم پس بهتر بود زودتر میخوابیدم چون چیزی تا صبح نمونده بود..
بخاطر همین با بستن چشم هام به تمام فکر و خیال های واهی پایان دادم.
ارباب
مادر تا من از شهر برÙ
لطفا صبر کنید...

مائده
0فعلا تا نصفه خونم خیلی قشنگه