قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت شصت و پنجم :
لبم لرزید و زار زدم
کاش مرده بودم! کاش من هم با خودشان برده بودند من هم تمام میکردم
از جایم بلند شدم
اشک هایم را پاک کردم و چادرم را عقب کشیدم
چشمانش خشم نداشت
نفرت نداشت
خالی بود
مثل من که الان خالی و پوج بودم
امروز شک داشتم، به اربابی که دیده بودم
این چشم ها نبود!
انگار منتظر ایستاده بود تا من بگویم که میروم یا نه!
دستی به گونه هایم کشیدم، لب
لطفا صبر کنید...
Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون 💋❤️