قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت شصت و سوم :
لباس پوشیده بودم، چادرم را سرم کشیدم
از ترس نمیتوانستم یک جا بنشینم
میترسیدم
شاید میخواستم پر قدرت باشم ولی نه نمیشد، با خودم دروغ نداشتم
خاتون بدتر از من شده بود، مثل مادری بود که شاید حسش نکرده بودم
_خدا بگم چیکارت کنه مرد
لبخند تلخم واکنشی بود که نشان دادم، شاید بهترینشان همین بود
ترس از مردن، میخواستم ببینمش مادری که تازه پیدا کرده بودم .
حس اخرین رو
لطفا صبر کنید...
Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون ❤️❤️