پیانولا به قلم مرجان فریدی
پارت صد و ده :
و من متن نامه‌ام را از کل زندگی‌ام بهتر ازحفظ بودم. هزار بار نوشته و مچاله کرده بودم…
میکائیل عزیزم… نمیدونم، عزیزم لفظ درستیه؟ سایه همیشگی… شازده کوچولو؟ مترسک مزرعه آرزو…
نمیدونم… هرجور که دوست داری…
همون و بخون. هدفم از نوشتن این نامه، پر و بال دادن به کلیشه‌ی “رفتن و گذاشتن نامه خداحافظی” نیست.
راستش من و تو حرف زدن رو خوب بلدیم، ولی خوب حرف زدن نه.
من
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
Maedeh
12ولی اون گفت باورم کن و تو نکردی❤️ 🩹
۱ سال پیشآذر
13حداقل اون لحظه ای که قبل خرد کردنش تو جمع و پرت کردنش رو زمین، وقتی بهش گفت *هر اتفاقی افتاد باورم کن* رو هم تو نامه ات بهش یادآوری میکردی.
۱ سال پیشگوجه فرنگی^ ^
8حس میکنم یکبار خوندن پارت ها کمه باید صدها بار خوند و عرر زد🥲💔
۱ سال پیشداریوش فن
18ولی این پارت یه اهنگ کم داشت :) ای وای بر من کنند..
۱ سال پیشARMY
6دنیایی که با رمانهای تو تجربه کردم>>>> 🤍🖤 💜🖤💛🖤💛💚🖤💙
۱ سال پیشARMY
7منتظر اون روزم که تمام رمانهات چاپ بشن و من بتونم همه رو بگیرم 😍😍
۱ سال پیشARMY
6هیچوقت یک رمان به این سرعت نمیتونست اشکمو در بیاره ولی این هر لحظه اش اشکی میشم😭😭😭 بینظیره شاهکارهایی که خلق میکنی تا ابد در خاطرم میمونه🖤🤍
۱ سال پیشARMY
2ولی من هیچوقت.. لمست نکردم>>>>>>>> 😭😭😭😭😭😭😭
۱ سال پیشتارا آرام
4دارم گریه میکنم، لعنت ب این عمه هه و خاندان مزخرفش، لعنت بهشون🫠 نامه ی خزان، اتاق خزان زده ی خزان، دل در حسرت سوخته ی میکائیل و چشمای بارونی خزان و تلبته هممون، چیز دیگه ای نمیتونم درباره ی این پارت بگم😓😢💔😭
۲ سال پیشملودی
1نمیدونم برای بار چندم دارم سر این رمان برای خزان و میکائیل گریه میکنم:((💔
۲ سال پیشFifi
0بمیرم براتون 💔😭😭😭
۲ سال پیشFateme
3باز خوب بود که خزان این هارو دید
۲ سال پیشهستی
0وای بچه قشنگممممممممم چقدر تو درد کشیدی این چه کاری بوووود کردی ولی خزان میبخشه مگه نه🥲
۲ سال پیشغزال
6راجب این پارت نباید حرف زددددددد، راجبش باید فقططط خیره شد به تصویری که تو ذهنم شکل گرفتتتت، ولی باید بگم وقتی رو تختی رو *** کرد گفتم پس عطر خزان چی؟، تا اینکه دیدم میکائیل راه اینکه چجوری کل اتاق بوی خزانو بده بلده:')
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Rez
3من نگران کتابام .اخه میخائیل چیکار به اون کتابخانه و اون کتابا داری ؟