پارت صد و چهارده :

_ به گردن هر کی می نداختی، بی برو برگرد قبولت می کرد.
_ درسته نمی شناختمت ولی نقش صورتتو به یاد داشتم. خصوصاً رنگ چشماتو.
_ یه دقیقه هم نشد! چه طور صورت و رنگ چشمام تو خاطرت موند؟
رادمهر آویز دانه برفی را کف مشت گره کرده اش فشرد: بعضیا استثناءن.
وصال ریزبین و مچ گیرانه پرسید: غیر من استثنای دیگه ای هم تو زندگیت بوده یا من اولینم؟
ناخواسته گره به ابروهای رادمهر افتاد. با مکث Ú

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️