پارت صد و سیزده :

«یکی زیر یکی رو...
به خود که آمدم رویا بافته بودم به قد و قوارۀ زندگی با تو.
کلافش را تو به دستم دادی.»
از نوای آهنگین آویز سقفی، توجه وصال جلب رادمهر شد. با لبخند و طمأنینه پیش می آمد. جویا حالش شد و پرسید: خیلی وقته اومدی؟
وصال با لبخندی گرم پاسخ داد: همه ش ده دقیقه.
رادمهر صندلی را عقب داد: ببخش. ترافیک شدیدی بود. تا خودمو از دانشگاه برسونم پیشت طول کشید.
_ اشکالی ندارÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️