پارت صد و نهم :

خودم را در یک دشت زیبا و سرسبز پر از گل‌های لطیف و رنگارنگ می‌‌دیدم. پیراهن روشن بلندی تنم بود و موهایم روی شانه‌هایم رها شده بود. با لبخندی آرام در حالی‌که دست بر گل‌های زیبا و خوش‌‌بو می‌کشیدم قدم به جلو برمی‌داشتم. انگار هیچ غمی نداشتم. حس یک دختر تنهای خوشبخت را در این دشت بی‌‌انتها داشتم. ناگهان از یک رودخانه‌ی خروشان سر درآوردم که با دیدنش حس غریبی به من دست داد. نزدیک‌‌تر ک

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    خب این دفعه هم بخیر گذشت

    ۱ سال پیش
  • ...

    1

    خداروشکر بی عقلیش علی رو بدبخت نکرد

    ۱ سال پیش
  • اسرا

    0

    فرگل مگه مرده ست🤔🙏💞💋

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️