جاذبه به قلم راضیه نعمتی
پارت صد و هشتم :
خدایا! من چرا انقدر بدشانس بودم؟ دوباره در همان وضعیت خفقان‌‌آور که در دفتر سینمایی گیر کرده بودم، قرار گرفته بودم. مانده بودم چطور از دستش فرار کنم که ناگهان به طرف کیفم هجوم برد! با ترس قدمی به عقب برداشتم. کیف را از دستم قاپید و مانند یک دزد به آن حمله برد. کارت بانکی و پول‌‌های نقدم را برداشت و هر چقدر جیغ و داد و تقلا کردم آن‌‌ها را از دستش درآورم بی‌‌فایده بود. با خشم مرا عقب راند
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
راضیه نعمتی | نویسنده رمان
ردیاب خوب بود 😄😍
۱ سال پیشاسرا
0تواتاق جمله دل آراکه میگفت بااینکه من تمایل نداشتم بنظرم نبایدنوشته میشدببخشید🙏💞💋
۱ سال پیشراضیه نعمتی | نویسنده رمان
پارت رو دوباره خوندم اسرا. دل آرا از این نظر گفت تمایل به این کار نداشت چون تو اضطرار قرار گرفته بود ولی نظرت محترمه عزیزم 😍💋
۱ سال پیشزهرا
2واقعا آدم های دل رحم واحساساتی خیلی تو زندگیشون صدمه مبیند
۲ سال پیشراضیه نعمتی | نویسنده رمان
درسته چون همه رو مثل خودشون می بینن.
۲ سال پیشطاهره
2حقشه بمیره انقدر علی بیچاره رو حرص میده
۲ سال پیشراضیه نعمتی | نویسنده رمان
طفلک دل آرا . گناه داره. انقدر ازش متنفر نباش. تاوان دلسوزی و سادگیش رو داد.
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
م
2فکر کنم علی بهش ردیاب وصل کرده تا هروقت گم شد پیداش کنه بس که این دختر سربه هواست 🙏