جاذبه به قلم راضیه نعمتی
پارت نود و هفتم :
علی به نرمی پا بر پدال ترمز فشرد و ماشین متوقف شد. با یک حرکت در ماشین را باز کردم و خودم را به هوای آزاد بیرون سپردم. از دست خودم عصبانی بودم که تا این حد کنترلم پایین آمده بود و علی را نگران کرده بودم. علی را دیدم که در ماشین را به هم زد و به طرفم آمد. دستم را گرفت و مرا با خود به آن‌‌سوی خیابان برد و وارد یک پارک شدیم. علی مرا روی نیمکت نشاند و چند دقیقه تنهایم گذاشت. حالا راحت‌‌تر می
لطفا صبر کنید...
م
0دل آرا دیگه داره شور پنهان کاری رو درآورده،بالاخره پشیمون میشه از این کارش ولی اونوقت دیگه سودی نداره، بازنشستگی اینقدر خوشهالی داره ؟