پارت سیصد و هشتم :

نمی‌دانستم در نگاهش چه چیزی موج می‌زند، ولی عجیب من را می‌ترساند. دنده را جا زد و پر غیظ غرید:
-یه حرف رو چندبار باید برات تکرار کنم تا بره تو مغزت؟
لحنِ کلامش به کل تغییر کرده بود. دیگر خبری از آن اهورای مهربان و خوش سر و زبان که جان می‌دادم برای گپ و گفت با او نبود. بیشتر شبیه طلبکاری بود که نمی‌خواست سر به تنم باشد.
حریری به مانند شبنم روی نگاهم می‌رقصید. لبم را از درون گزیدÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!