میان خشم و انتقام به قلم علیرضا لرکی
پارت بیست و پنجم :
نفهمیدم چرا بغضی غریب در گلویم ریشه دواند و نفهمیدم چه‌گونه شکست. سر به زیر بردم تا اشک‌هایی که بی‌امان می‌باریدند را پنهان کنم، اما نشد. مش‌هاشم کنارم نشست. کاش نمی‌نشست. کاش با این همه محبت مرا به یاد روزهای تنهاییم نمی‌کشاند. برای سال‌های سال به در پرورشگاه چشم داشتم تا خانواده‌ای از راه برسند، مرا با خود ببرند و بگویند که دیگر خانه‌ای دارم. الان که دیگرآن رویای کودکی را پاک ف
لطفا صبر کنید...
ستاره
0اشکم دراومد از یتیمیش😔خیلی سخته کسی رو نداشته باشی امیدوارم همینا بشن خانواده اش و پشت و پناهش