چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت سی و چهارم :
ثانیهای اندیشید؛ به تکتک لحظات باهم بودنشان؛ از نخستین روزهایی که در خاطرش مانده بود، تا آخرین تماس تلفنی نه چندان دلچسبش که با جدل خاتمه یافته بود.
کلافه بود؛ از باران تورنتو به خورشید بیرحمانۀ تهران آمده بود و گرمایی که بر تنش رخنه کرده بود، بر تشویش اتاق سرگرد دامن میزد. اگر پیش از حرکت آبوهوای تهران را چک میکرد، دستکم کت بر تن نمیکرد؛ در هجوم آن رخت سیاه عزا، عرق بیâ
مطالعهی این پارت حدودا ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
Helia
0آفرین همین مرد تو دانشگاه که اتفاقا به کسری نزدیک بود
۱۰ ماه پیشستاره
2نه سایه اهل این چیزابودنه این آقاهه قضیه چیزدیگس
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله دقیقا
۲ سال پیشفاطی
2این قصه سر دراز داره...عجیب مغزم و به کار گرفته
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
تازه داستان شروع شده 😁
۲ سال پیشAa
1جالب بود سپاس🙏🌺
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
❤️❤️
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

...
1بیچارع کسری.. حشتمی همینی ک کسری تو دانشگاهش دید؟