بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و پنجاه :
دهانش خشک شده بود. بی‌پدری کشیده بود اما سرشکستگی داشتن چنین پدری را نه! حرفی رد و بدل نشده به مادر دانیال حق داد برای روبرو شدن با چنان آدمی مردد باشد. دایی که امیرطاها را صم و بکم دید، شانه‌اش را فشرد و با صدایی که هنوز از خشم دورگه بود، گفت:
-بدبختی خواهر و خواهرزاده‌ی بی‌گناه من گرفتت؟
امیرطاها پلکی زد:
-باورم نمی‌‌شه! دانیال به او مودبی و سربه‌زیری. با سن کم
لطفا صبر کنید...
میم
1ای کاش ندیده بودیش،همچین دیدنی نبود اصلا