بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت صد و چهل و نهم :
وارد بیمارستان که شدند، مثل همیشه پشت در بخش گیر افتادند. برخی نگهبانان آنقدر سخت‌گیر بودند که با هیچ حرفی خام نمی‌شدند. با این حال سعی‌شان را می‌کردند بلکه بتوانند مجوز ورود به بخش را ازشان بگیرند.
در حال نرم کردن نگهبان بودند که صدایی غیرمعمول از محوطه‌ی داخلی به گوششان خورد و سرهایشان بدان طرف چرخید. نگهبان نیز بلند شد و سمت صدا گردن کشید. دایی دانیال بود! زیر با
لطفا صبر کنید...
میم
1عجب آدم بیخود مریضی،فکرشم علاوه بر جسمش بیماره،به طاهای ندیده نشناخته چرا تهمت می زنی نادان ؟