حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و پنجم :
نگاه حامی خیره چشمان زیبایش بود که دست جلو برد: مهمونا منتظرن.
مردمک چشمان ساناز بین دست و نگاه منتظر حامی رفت و برگشت. ثانیه های کوتاهی سپری شد. ثانیه هایی که برای حامی به بلندای سال گذشت. نگاه مشتاق و بامحبتش کمکم رنگ شکایت میگرفت که دست ساناز به نرمی کف دستش جای گرفت. دست ظریفش را با شوق فشرد. شور آشنایی
در دلش به پا شد. شور و اشتیاقی که سال های زیاد همدم روز و شب هایش بود. هنو
لطفا صبر کنید...
