چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت بیست :
از جا برخاست؛ حتی اگر مخالف هم بود که نبود، نمی‌خواست اشک مهمان صورت مرواریدگون سایه شود. حتی اگر مخالف هم بود، تمام فکر و ذکرش گیر طفل از دست رفته‌شان بود؛ فکر جنینی که مادر جایگزین نتوانسته بود حاملش باشد و امانتدار خوبی.
اگر مخالف هم بود، به‌خاطر سایه‌ای بود که می‌دانست طاقت اندوه ندارد. طاقت درد و اشک و سرزنش.
- من چرا باید سنگ جلوی پات بندازم؟ فکر می‌کنی من مخالف بچه‌دار
لطفا صبر کنید...
Aa
0ممنون زیبا بود.سایه دکتر زنان بود چه ربطی به کربوکسی تراپی داره؟🥰🙏🪻